John Craton werd in 1953 geboren in Anniston, Alabama, USA in een familie van musici, zowel professionals als ook amateurs. Zelf koos hij de viool toen hij tien jaar oud was en zette hij op elf jarige leeftijd zijn eerste zelf gecomponeerde muziek op papier. Pianoles volgde toen hij veertien jaar was. De muzikale vorderingen van de jonge John Craton op beide instrumenten verliepen zo voorspoedig dat terwijl hij hoewel nog een middelbare scholier was, hij al meespeelde in het ‘Jacksonville State University String Orchestra’.
Hij studeerde viool onder leiding van de concertviolist Robert Louis Barron en John Maltese; piano bij Louis Culver en Ouida Susie Francis en muziek theorie en compositie bij Gerald Moore en Henry Fusner.
John Craton geeft les aan privé studenten sinds 1971 en gaf les in zowel viool als piano in Alabama, Tennessee en Indiana. Hij ontving zijn Bachelor of Arts (Docerend Musicus) van de Lipscomb Universiteit in Nashville, Tennessee, en zijn Master of Arts van de Indiana University, Bloomington (USA).

Craton was als violist verbonden aan het Jacksonville State University String Orchestra, het gelijknamige Strijk Trio en het Helen Fowler String Quartet uit Indianapolis. Als pianist verleende hij zijn medewerking aan het JSU Woodwind Quintet. Daarnaast speelde hij ook viool, viola da gamba en blokfluit met het Lipscomb University Early Music Consort en toont een grote interesse in Oude Muziek en haar uitvoerings praktijken. Zo trad hij in 1973 op als bespeler van de rebec (een middeleeuwse voorloper van de viool) in de Henry Fusner production van ‘The Play of Daniel’ en in talrijke andere recitals en concerten in Alabama, Tennessee en Indiana, zowel als solist alsook als begeleider.
Door een ongeluk met zijn hand in 2002 was hij genoodzaakt elke hoop om voor publiek verder als uitvoerend musicus op te geven. Sindsdien stelt John Craton zich geheel in dienst van het doceren en componeren.

Momenteel woont en werkt Craton met zijn vrouw en drie zoons in Indiana. Veel van zijn compositorisch werk speelt zich af op het gebied van de kamermuziek; het merendeel ervan is voor viool en piano. Van zijn andere werken is te noemen: ‘Beowulf’ (twee versies, als Suite voor Oude instrumenten en als Suite voor Orkest), twee Opera’s (‘Inanna’: Een Opera van het Oude Sumer, gebaseerd op Oude Sumeriaanse teksten, en ‘The Curious Affair of the Count of Monte Blotto’, een komische Kamer Opera), ‘Pagan Festivals’ voor strijkorkest, drie Mandoline Concerten, een Concert voor Tuba en Orkest, ‘The Love Song of J. Alfred Prufrock’ voor Tenor en Strijkers, verscheidene liederen bundels en een zetting van Mongoolse volksliederen voor Altviool en Orkest. Een groot aantal van John Craton’s composities zijn uitgegeven en momenteel in druk verschenen bij Wolfhead Music publishers: http://www.wolfheadmusic.com/

‘The legend of Princess Noccalula’
Een van Craton’s jongste composities is ontstaan vanwege de vriendschap tussen Alex Timmerman en John Craton. Hun wederzijds enthousiasme voor de muziek en in het bijzonder voor dat van de mandoline, inspireerde Craton tot het componeren van een wel heel bijzonder werk voor Mandoline en Mandoline Kamer Orkest. De compositie ontleent haar titel:‘The legend of Princess Noccalula’ aan een verhaal uit de Indiaanse Oudheid over het tragische lot van een Prinses van de Cherokee stam die tegen haar zin uitgehuwelijkt werd. Het werk is geschreven voor Het CONSORT en zal door het ensemble onder leiding van Alex Timmerman voor het eerst uitgevoerd worden op 1 april. Dit concert, waarvoor de componist John Craton speciaal uit Amerika is overgekomen vindt plaats in het kader van de cultuurdag ‘Het Snarenspel’ te Scherpenzeel (Gld).

Buiten zijn bezigheden op het muzikale vlak volgt Craton de honkbalwedstrijden van de Mets in de zomer, het rugby spel van het Amerikaanse elftal de Saints en sumo worstelen wanneer het maar op de Amerikaanse televisie voordoet. Hij is tevens een enthousiaste lezer met een grote interesse voor Historische literatuur. In het bijzonder gaat zijn voorkeur uit naar de Oudheid en die op het gebied van de Geschiedenis van de Eerste Wereld Oorlog.

John Craton is onder andere lid van The American Society of Composers, Authors and Publishers ASCAP, de Opera America, de American String Teachers Association en de Indiana Music Teachers Association.

COMPOSITIONS

by John Craton for mandolin solo, mandolin duo & mandolin in combination with other instruments

Solo Mandolin (unaccompanied)

The Gray Wolf (2006) - Composed for and dedicated to Dutch mandolinist Sebastiaan de Grebber, the work is based on a short story of the same name by George MacDonald.

(Photo John Craton and Sebastiaan de Grebber - 2006)

8 VARIATIONS on themes from Jakob van Eyck´s ´Der Fluyten Lust-hof´ (2006) - Composed for and dedicated to the mandolinists of Het CONSORT

(Photo Het CONSORT byJan Penninkhof - 2006)

1. Silvester in de Morgenstont (for Margreet van Litsenburg)

2. Janneman en Alemoer (for Niels Godart)

3. Bockxvoetje (for Pauline Ulderink)

4. Ho Ho op Myn Brack en Winden (for Yolanda Döpp)

5. Doen Daphne d´Over Schoone Maeght (for Ferdinand Binnendijk)

6. Ach Treurt Mijn Bedroefde (for Helma Damman-Ruitenberg)

7. Laura (for Ruth Rouw)

8. Wat Zal Men op den Avond Doen (for Marian van Dijk)

(free to download at http://www.craton.net/music/vaneyck.htm )

Mandolin and Piano

Dioses Aztecas (2006) A set of five concert pieces for mandolin and piano. Dioses aztecas (Aztec Gods) was written for and dedicated to the Dutch mandolinist Sebastiaan de Grebber. Although the Aztec pantheon consisted of more than 200 gods and goddesses, five of the most colorful were selected for musical representations in this collection: Xochiquetzal ("Flower Quetzal-Feather") — Goddess of flowers, dance, and love, she also was the patroness of artisans, prostitutes, and pregnant women. Her retinue consisted of birds and butterflies, and worshippers adorned themselves with animal and flower masks at her festival which was celebrated every eight years. Xochipilli ("Flower Prince") — Brother of Xochiquetzal, he was the god of song, dance, games, and gambling. Ayauhteotl ("Mysterious Goddess of Nature") — Goddess of crepuscular fog (morning and evening haze), she also was associated with vanity and fame. It is believed this association was due to the fact that, like the morning haze, fame quickly fades away. Mictlantecuhtli ("Lord of Mictlan") — The god of death and the underworld. Often pictured as a skeleton or a figure wearing a skull, he was associated with spiders, owls, and bats. Huehuecoyotl ("Old Old Coyote") — A trickster, Heuhuecoyotl was the god of pranks, music, dance, and song. Associated with the cunning coyote, he also was a shapeshifter who delighted in playing pranks on humans and other gods. Xochiquetzal, Ayauhteotl, and Huehuecoyotl utilize standard GDAE tunings for the mandolin. Scordatura is employed in the other two movements. In Xochipilli, the G course is tuned up a minor second to A-flat. Mictlantecuhtli requires tuning one string on the E course to E, the other to C-sharp; likewise, the D course is tuned with one string playing D, the other B-natural; A and G courses are tuned normally. The score is embargoed until after the premiere.