Jeff Hijlkema werd op 17 december 1971 geboren te Deventer. Op zijn 15e kocht hij zijn eerste gitaar en richtte met een paar vrienden een heavy metal band op. Rond 1990 maakte Jeff de overstap naar viool en dat leidde er toe dat hij vioollessen ging volgen bij Marjan Waringa en een jaar later bij Esther Stammers. In 1992 kwam hij terecht bij vioolpedagoog Sander Hesselink. Omdat de drang tot studeren afnam en andere muzikale interesses hun tijd vroegen stopte hij in 1995 bij Hesselink. De viool raakte wat uit zicht en gitaar en piano kwamen meer op de voorgrond.

Na een aantal studies te hebben geprobeerd besloot Jeff in 1997 van zijn passie zijn beroep te maken en zodoende begon hij aan de opleiding Schoolmuziek in Zwolle. Hier studeerde hij in 2001 af als eerste graads docent. Tegenwoordig is Jeff Hijlkema verbonden aan het Etty Hillesum Lyceum in Deventer waar hij met veel plezier muzieklessen geeft aan onderbouw havo, vwo en gymnasium leerlingen. Naast het lesgeven houdt hij zich graag bezig met het schrijven van muziek in verschillende genres.

Het schrijven van muziek kreeg zijn eerste gestalte toen Jeff begon met vioolspelen: korte viool duetjes die hij samen met een vriend uitprobeerde. Daarnaast kleine barokke werkjes. Serieuzer werden de composities vanaf de tijd op het conservatorium, waar hij de mogelijkheid had zijn compositie kwaliteiten te verbeteren. Voor het Constantijn jeugdstrijkorkest schreef hij het stuk Pentafonia, een kort driedelig werk met zowel barokke als moderne kenmerken. Voor zichzelf schreef hij een kleine romance voor viool en strijkers (dat ook door fluit gespeeld kan worden). Op dit moment werkt Jeff Hijlkema aan een nieuw werk voor twee piano’s.

Perpetua Melomania II

In 1998 begon Jeff met het schrijven van Perpetua Melomania II (2003). De bezetting bestond toen uit twee vleugels. Geïnspireerd door de muziek van o.a. Reich, Glass, Nyman en ten Holt begon Hijlkema destijds met het componeren van losse secties die allen bestonden uit slechts een paar maten. Uit deze, later aan elkaar verbonden, secties destilleerde zich een langer hoofdthema (dat twee keer in het stuk voorkomt). Naast Minimal music invloeden is aan de harmonieën te horen dat Jeff verwantschap heeft met de popmuziek. Herhaling echter is een belangrijk element in Perpetua Melomania II. Door veelvuldige herhaling van maatgroepen wordt een gelaagdheid duidelijk (hoog-midden-laag). Een voortdurende ervaring van het door elkaar vlechten en het ontdekken van (soms verborgen) melodieën is het gevolg. Enig rustpunt dient zich aan in het midden van het stuk waar tegenover de anders zo aanwezige korte notenwaarden nu plots, heel contrasterend, lange notenwaarden worden gebruikt.

Jeff Hijlkema dankt Sebastiaan de Gebber voor het arrangeren van Perpetua Melomania voor Het Mandoline Kamer Orkest Het CONSORT.

Omhoog