Welkom

Informatie

Samples

Agenda

Fotoboek

Links


Het Consort



CD 2

CD 1

Vorige

Volgende

Gitaar en mandoline orkest

Samples - Yasuo Kuwahara

Yasuo Kuwahara (1946)
6 The Song of the Japanese Autumn
(solo-cadens: Paul Liklikuwata)

De Japanse musicus Yasuo Kuwahara (1946) werd te Kobe geboren. Zijn Europese debuut vond in 1982 plaats en sindsdien geniet hij wereldwijd grote erkenning. Zijn werkzaamheden als mandolinist en componist worden afgewisseld met diverse docentschappen waaronder bijv. zijn aanstelling aan het 'Nara Nat. Women's College'. Tevens is hij leider van het 'Kuwahara Mandolin Institute' en voorzitter van de 'Japan Association of Music Exchange'. Zijn compositie 'The Song of the Japanese Autumn' is als een programmatische toonzetting te beschouwen. De compositie weerspiegelt de naderende herfst, het gevecht van oogstende boeren tegen de tijd en het opkomende natuurgeweld. Meer gedetailleerd is het als volgt te beschrijven: in het openingsgedeelte is de rust van het prachtige Japanse landschap voelbaar en zijn er momenten hoorbaar die eenvoudig met een lichte nevelregen in verband gebracht zouden kunnen worden. Op andere ogenblikken wordt een lichte bries gesymboliseerd door een tremolo passage. Het tweede deel opent stormachtig met een geaccentueerd ritme in combinatie met een geagiteerde melodie. Hieruit ontstaat een brede tremolomelodie die eindigt in stagnerende trillers. Even komt de sfeer van het openingsthema in de tweede mandolines terug; de kracht van de begeleidende partijen is echter zo groot dat het eerder gecreëerde gevoel van rust nu echter overschaduwd wordt en verwijst naar wat de herfst mogelijkerwijs nog in petto heeft. In het daarop volgende deel is het dwingende en ongedurige karakter van de natuur dan ook direct in de gitaar- en mandolinepartij te merken en lijkt de haast van de oogstende boeren voelbaar in de onrust van de bas. Eerder gebruikte melodische- en ritmische patronen komen samen en monden uit in een groots opgezet kluster. Op het hoogtepunt ervan lijkt het alsof met grote kracht één enkele mandoline wordt gelanceerd. In het tijdsvacuüm van de fermate waarin het instrument plotseling terecht komt, hervindt het haar kracht. Er volgt er een cadens waarin de rust teruggevonden wordt. Vervolgens geeft het ensemble voor de laatste maal de intensiteit van het landschap weer en lijkt het alsof er in het slotaccoord een ster aan de nachtelijke hemel is te herkennen.

Schilderij: Ali Goubitz 1953 ©2000 Alex Timmerman.

De CD "Aranci in Fiore" is uitverkocht.

omhoog